| تبليغات | X |
|
هوالعشق
با مردم افتاده جهان بر سر کین است تا بوده همین بوده و تا هست همین است
آنجا که نصیب همه سر مستی و شادی است هر درد و غمی قسمت دلهای حزین است
یک مایه نریزند به پیمانه دلها این باده گهی تلخ و زمانی شکرین است
آفت زده برق بلا را چه تفاوت؟ گر خرم و سر سبز همه روی زمین است
در کاخ نشینان همه روئینه حصارند سیلاب حوادث خطر کلبه نشین است
هر جا ببری رخت که آسوده نشینی غارتگر ایام در آنجا به کمین است
یکدم نتوان فارغ از ایام جهان بود گر هست فراغت به دم باز پسین است
مردان خدا سلطنت از فقر خریدند این دولت سرمد نه بتاج و نه نگین است
آخر به زمین میخوری از گردش ایام درمرتبه گر جای تو بر چرخ برین است
آزاده دلان را چه تفاوت که زمانه یکچند چنان بوده و یکچند چنین است
ابوالحسن ورزی دهه ۱۳۳۰
پس ای بهترین ، ای خدای رحمان ، ای سراسر عشق در نبودن ، بودن با بی کسی... با هزاران بغض مانده در گلو ... با تو بودن را غریبی بی ترانه می دانم. و با چتر عشق پرواز کنان به سوی محراب عشق تو می آیم. عاشقانه فریاد بر می آورم دوباره ماندم را ، معنیت می کنم ، جز به جز می دانمت و محبتت را در دلم به ودیعه می گذارم. اسم منو از دفتر مهربونیهات خط نزن و عاشقانه صدام بزن و دستم رو بگیر و مهربونیت رو کامل کن تا از تاریکی ، بیرون بیام و تا آخر راه ، باهات باشم . ای زیباترین نفس... ای همیشه ماندگار...
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم خرداد 1387ساعت 17:3 توسط غریب آشنا
|
|
درباره وبلاگ  خدایا.....
خدایا به تو عشق می ورزم خدایا..به تو عشق می ورزم چنان به تو عشق می ورزم که سرمست و تازه شوم. خدایا... مرا عشق پاک ، خلوص و عبودیت عطا کن ، مددم کن. مددم کن..... تا دنیا با تمام خوبیها ، غمها ، خوشیها ، زشتیها و زیباییهایش مرا نفریبد. لطیفا....... هر چه خیر است مقدر فرما ، و من را به راهی انداز که ، سرانجامش بهتر... ای مهربانتر ین مهربانان...
|
