| تبليغات | X |
|
دریغا !آنچه من دیدم ز هر نقشی بهر رنگی فریب گشت و رویایی ، دروغی بود نیرنگی
سرابی شد گریزان ، گر به دریایی نظر کردم شراری گشت سوزان گر بدامانی زدم چنگی
صدای تیره بختیهاست آواز غم انگیزم که جز در شب نخواند نغمه ای ، مرغ شب آهنگی
زدم گر چنگ بر تار دلی از بخت ناسازم پریشان ناله ای بر خاست یا آشفته آهنگی
صفا و گرمی از آن دل طمع کردم ندانستم نخیزد آتش از آبی نروید سبزه از سنگی
کشیدم پا بدامن تا دمی آسوده بنشینم که با کس گوشه گیرانرا ... نه پر خاش است ونه جنگی
به گمنامی چنان خو کرده طبع بی نیاز من که بیزارم ز هر نامی ، که آزادم ز هر ننگی
وداع جاودان با آرزو کردم که می دانم برای آرزوها نیست جائی در دل تنگی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ !!!!!!!!!!!!
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم تیر 1386ساعت 17:54 توسط غریب آشنا
|
خدای همیشه خوبم در این لحظه های حصار تنها مانده از کاروان روزگار فقط نگاه می کنم......فقط نگاه می کنم با عشق سلامت می کنم سلامت می کنم ....................... ....................... ما از خدای گم شده ایم او در جستجو چون مایم نیازمند آرزو گاهی درون لاله نویسد پیام خویش ......................... گاهی به سینه مرغها به های هو در خاکدان ما زندگی گم است این گوهری که گم شده مایم ! یا که اوست .....
ما را اگر نصیبی از این گلستان نبود از بخت ما بود گنه از باغبان نبود....
گر بخت بد نبود دل مهربان من آزرده از جفای تو نامهربان نبود
اشک روان و پاره دل شد نصیب من بر خوان عشق بهتر از این آب و نان نبود
اشکی اگر ز دیده عاشقی نمی چکید آبی بجویبار محبت روان نبود............
بازار عشق گرم نمی شد اگر چو من آسوده عاشق از غم سود و زیان نبود
گر آب زندگی ز دهانش نمی چکید ما را هوای زندگی جاودان نبود
گردید از ازل دل من جایگاه عشق شهباز عشق را به از این آشیان نبود
با دست عشق دفتر هستی ورق زدم شیرینتر از حدیث تو یکداستان نبود...... .......................
+ نوشته شده در شنبه بیست و سوم تیر 1386ساعت 22:21 توسط غریب آشنا
|
خدایا....... اگر داغی آفتاب بسوزاندم اگر سرخی افلاک بترساندم اگر هیاهوی روزگار برنجاندم همه هیچند... و تو .... همه دارایی من هستی و ، همه هستی من و دیگر هیچ به حساب دلم... به خودت قسم خیلی خدایی... بی رودروایسی........ منو صدا میزنی......منو صدا میزنی از من دور مشو ای خدای من ، .... رنج های زندگانیم را سراسر بر تو گفته ام ، تو می دانی که چقدر اشک ریخته ام دشمنانم در پی هلاک من اند احسان هایم را جز به بدی و عشقم را جز به کین پاسخ نمی گویند. لیک به نیایش وفادار مانده ام.... ای خدای سراسر مهر ..... از من دور مشو آنچه امان من را بریده سختی نیست ، درد و التهاب نیست ، فقر و تنگدستی و انتظار نیست فراق توست... الهی .. این دل همه سرمایه من است.. مایه عزت و افتخار من ، خانه توست چه آزمون ، مرا از پای افکنده است و کس یاریم نمی رساند ! لیک چون تو را بخوانم ، دشمن واپس می رود چون تو خدای منی و این را می دانم همه بزرگی و عزت از آن توست ای خالق هستی بخش... ای بزرگترین آرامش من..... به یاوریم بیا ! به یاریم بشتاب ، ای عشق الهی.. ای رهاننده ام
من کویر از اشک خود دریا کنم گریه ها بر این شب یلدا کنم از چه پنهانی ، بیا ای اشک من تا تو را جاری در این صحرا کنم یا دوای درد پیدا می کنم یا که خود را محو و نا پیدا کنم یا غریق از بحر بیرون می کشم یا که خود را غرق این دریا کنم ........................................ .......................
+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم تیر 1386ساعت 23:2 توسط غریب آشنا
|
باغ زندگانی را نو بهار جاویدی حیف دیده ما را فرصت تماشا نیست !
غصه هست و بیماری ، بیکسی، پریشانی از برای آزارم درد عشق تنها نیست
میان خون غرق است همچون لاله لبخندم چنین خندد کسی کز عشق داغی بر جگر دارد
با اینهمه ، بلای تو آرام جان ماست گر قصد ما بهزاران بلا کشی
و باز هر روز در دل نجوا میکنم... در خوشی و غم ، در شکست و موفقیت، در آفتاب و باران ، ........ لطیفا :...... خدایا فقط خواست تو انجام پذیرد.. به بهترین و زیباترین وجه ممکن... و به مدد تو ، شکست حرف آخر را نمی زند کریما........ اگر فرصتها در خونه من نیان ، به عشق تو در دیگه ایی می سازم...... ...........................
+ نوشته شده در یکشنبه سوم تیر 1386ساعت 22:54 توسط غریب آشنا
|
|
درباره وبلاگ  خدایا.....
خدایا به تو عشق می ورزم خدایا..به تو عشق می ورزم چنان به تو عشق می ورزم که سرمست و تازه شوم. خدایا... مرا عشق پاک ، خلوص و عبودیت عطا کن ، مددم کن. مددم کن..... تا دنیا با تمام خوبیها ، غمها ، خوشیها ، زشتیها و زیباییهایش مرا نفریبد. لطیفا....... هر چه خیر است مقدر فرما ، و من را به راهی انداز که ، سرانجامش بهتر... ای مهربانتر ین مهربانان...
|
