| تبليغات | X |
|
عزیز علی ان اری الخلق و لاتری
گفتم شبی به مهدی اذن نگاه خواهم گفتا که من هم از تو ترک گناه خواهم
گفتم شبی به مهدی بردی دلم ز دستم من منتظر به راهت شب تا سحر نشستم
گفتا چه کار بهتر از انتظار جانان من راه وصل خود را بر روی تو نبستم
گفتا حجاب وصلم باشد هوای نفست گر نفس را شکستی دستت رسد به دستم
گفتم ببخش جرمم ای رحمت الهی شرمنده تو بودم شرمنده تو هستم
گفتا هزار بارت جرم گناه دیدم پرونده تو دیدم چشمان خود ببستم
گفتا مباش نومید از خانه امیدم من کی دل محب شرمنده را شکستم یا ابا صالع المهدی لطیفا.......
اصل وصال دل است، و باقی زحمت آب و گل است. الهی... اگر از دوستانم حجاب بردار،اگر میهمانم.. میهمان را نگهدار... ....... اگر در آیی در باز است و اگر نیایی خدای بی نیاز است .اگر دوست را از در بیرون کنند...... از در بیرون نکنند..
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم فروردین 1386ساعت 11:54 توسط غریب آشنا
|
در محبس تنهایی یا خفته در سرور آسمانی اسیر زنجیر رنج یا آسوده در آرامش بهشتی خدایا،..... کاش با من باشی! تا در روح الهی لنگر اندازم ودر آن چشمه جوشان پناه گیرم و به آرامش حقیقی دست یابم..
اینروزا آغاز سومین سالگرد تاسیس شرکتمه .... خیلی برای اینکه بمونم زحمت کشیدم و شکر خدا هنور دارم ادامه میدم......... جا داره در این لحظه از بنیانگذار این شرکت جناب مهندس ....که تو این راه صمیمانه با من همکاری کردند تشکر کنم .که در این برهه برای من و همکاران خوبم تکیه گاهی استوار بودند. و در نهایت همدلی خدایی و موهبتی خدادادی . امیدوارم که امانت دار خوبی بوده باشم برای، نا زنینی که در بدترین شرایط کاری با همدلیشون مائمن آسایش و آرامش منو همکارانم بودند ..
تا روزی که این امانت به صاحب اصلیش بر گرده .... تصمیم داشتم یه جابه جایی تو کارم داشته باشم ولی فکر می کنم که پشیمون شدم شاید اینجا بمونم...... دیشب حالم مسائد نبود تا پاسی از شب بیدار بودم دست نوشته های این سالهای اخیر رو مطالعه می کردم برگ برگ خاطره.و تو اونها یه شعر قشنگ پیدا کردم مال خودم نسیت و نمی دونم شاعرش کی ولی قشنگه . فکر می کنم به مطلبم بیاد.براتون می نویسم..... از دعای خیرتون منو بی نصیب نزارین .واقعا نیاز دارم..
*****************************
ای از عشق پاک تو همیشه مست من ترا آسان نیاوردم بدست در دل آتش نشستن کار آسانی نبود راه را بر اشک بستن کار آسانی نبود با غروری هم قد و بالای بام آسمان بارها در خود شکستن کار آسانی نبود بارها این دل به جرم عاشقی زیر سنگینی بار غم شکست من ترا آسان نیاوردم بدست در بدست آوردنت بردباریها شده، بیقراریها شده شب زنده داریها شده در بدست آوردنت پایداریها شده با ظلم و جور روزگار سازگاریها شده بارها این کودک احساس من زیر بارانهای اشک من نشست من ترا آسان نیاوردم بدست
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386ساعت 14:49 توسط غریب آشنا
|
تصورهای باطل نقش زد آینده مارا به تصویری مجازی خط کشید آیینه مارا رفاقتها محبتها چرا زیبا سرابی بود ؟ گذشت لحظه های عشق ما...... آشفته خوابی بود برای خنده هایت بر منو بر اشگ خونینم دلم تنگه برای سر نهادن های تو بر دوش و بالینم دلم تنگه برای با تو بودنها دلم تنگه نفس با تو کشیدنها دلم تنگه شکستنهای قلب پر غرورم نحمل کردن کوه صبورم شمردنهای تکرار شب و روز غم شب تلخی و تنهایی روز برای آن دو چشم کهربایی که آتش زد مرا با بی وفایی برای بوسه هنگام دیدار وداع تلخمان با چشم نمدار..... شکستی قلب من، بشکستی و از من نپرسیدی دم سوز دعام دیدی و هرگز نترسیدی هنوزم آسمانم را فقط تنها تو خورشیدی کشانیدی به ویرانی مرا ، از هم تو پاشیدی غرورم را لباست می کنم باز التماست می کنم تا وقت دیدار دو چشمم فرش پایت می کنم جانم..... جانم فدایت می کنم من را میازار....... ..........................
+ نوشته شده در شنبه هجدهم فروردین 1386ساعت 18:58 توسط غریب آشنا
|
ز عقل نکته بینان حل نشد هرگز معمایی خوشا دیوانگیها با حریف باده پیمایی !
دمی از رنج و حیرانی دل و جانم نیاساید نه در آغوش محرابی نه در پای چلیپایی
طنین عشق و آزادی نمی آید به گوش من نه از آوازه دیری نه از زنگ کلیسایی
کنشت و دیر و مسجد را چرا باید بنا کردن؟ تو را گر میتوان دیدن ز هر سویی ، بهر جایی
نهان از دیده مایی و در دلهای ما پیدا نه با مایی نه بی مایی نه پنهانی نه پیدایی
ز نقش عشق زیباتر ندارد زندگی نقشی در این خواب پریشان خوشتر از این نیست رویایی
نتابد گر فروغ عشق بر تاریکی دلها شبان تار ما را نیست صبح عالم آرایی
سراب زندگانی میفریبد تشنه کامان را تو گر سیراب عشقی ، زین سرابت نیست پروایی
در این صحرای بی پایان هزاران کاروان گم شد که از ایشان نمی آید نه پیغامی ، نه آوایی
سواران بیخبر رفتند و این غم میکشد ما را کز آنان گرد راهی نیست در دامان صحرایی
غم فردا مخور امروز و فرصت را غنیمت دان چه دانی کز پس امروز خواهی داشت فردایی؟
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم فروردین 1386ساعت 13:43 توسط غریب آشنا
|
|
درباره وبلاگ  خدایا.....
خدایا به تو عشق می ورزم خدایا..به تو عشق می ورزم چنان به تو عشق می ورزم که سرمست و تازه شوم. خدایا... مرا عشق پاک ، خلوص و عبودیت عطا کن ، مددم کن. مددم کن..... تا دنیا با تمام خوبیها ، غمها ، خوشیها ، زشتیها و زیباییهایش مرا نفریبد. لطیفا....... هر چه خیر است مقدر فرما ، و من را به راهی انداز که ، سرانجامش بهتر... ای مهربانتر ین مهربانان...
|
