| تبليغات | X |
|
کاش می شد به تو گفت،.......
سالها پیش از این....... در خزانی زیبا، در غروبی غمگین،.. در سکوتی سنگین ما بهم بر خوردیم. من برای دل تو، تو برای دل من،..... روزها از پی هم...... من و غم با هم از گذر گاه زمان می گذریم... تو سرا پا شادی، غرق در نشعه این آزادی....... غافل از سلسله بند نگاهت بودی که،....... در آن ، این دل بیچاره من بی خبر گشت اسیر. من در اندیشه زیبایی آن فصل خزان...... در زمستانی سرد با دلی رفته ز دست ، .......... زیر لب می گفتم: کاش می شد به تو گفت : که تو تنها سخن شعر منی...... کاش می شد به تو گفت: که تو تنها از برای دل نومید منی....... کاش می شد به تو گفت: تو مرو دور مشو از بر من... تو بمان تا که نمیرد دل من. حیف می دانم من که تو یک روز !....... همانگونه که بود آمدنت در خزانی زیبا،... در غروبی غمگین ، در سکوتی سنگین که به پایت نشسته ام..... به امید وصال ....... زیر پا می نهی و می گذری!؟.........
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم آبان 1385ساعت 12:32 توسط غریب آشنا
|
پیام دل نتوانم به آن نگار نوشت
حکایت غم دل را یک از هزار نوشت نبرد رشک دل من مگر به بخت کسی که ماجرای غمی را بغمگسار نوشت چرا نبست به بال کبوتر دل من؟ کسی که نامه شوقی به آن دیار نوشت به لوح سینه غم پروران درد پرست زمانه قصه ما را به یادگار نوشت بخوان بچهره زردم بخط روشن اشک شکایتی که به شبهای انتظار نوشت فسانه دل ما بود و دلربایی او هر آنچه عشق بطومار روزگار نوشت سیاه مشقی از آن خط عنبر افشان بود ببرگ لاله خطی را که نو بهار نوشت اگر به پرتو آن عشق تابناک نبود کدام قصه توان در شبان تار نوشت رقم زخون دل و اشک نامرادی زد هر آنچه عشق به دلهای بیقرار نوشت بوصف آن لب چون غنچه هر چه گفت نسیم زمانه بر ورق گل بیادگار نوشت...............
+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم آبان 1385ساعت 14:9 توسط غریب آشنا
|
با تشکر و سپاس از زیبا نویسی دوست بزرگوارمون
که از طعم گس عشق بسیار شیوا نوشتند، ولی.... به نظر من عشق طعم...... نداره بلکه .............. خیلی هم شیرینه . و وقتی با ندای دل و جان شهد شیرین آن را بنوشی ، در نهایت به هلاکت خواهی رسید. و در دنیای غریبانه خود به خاکستر مبدل می شوی. و به نابودی مطلق می رسی............. و اینجاست که شهد شیرین به طعم گس و............مبدل می شود...
عیبی نداره.......... باخته ها تموم می شن ، وفت بردن میشه باز نمی گم خسته شدم ، راه فردا رو باید پیمود و رفت.. یک شب بارونی بسه برای از نو تر شدن........ یک گل و شمعدانی بسه برای عاشق تر شدن
دیگر گذر بسوی من مبتلا مکن خود را اسیر کشمکش و ماجرا مکن
من همنشین دردم و همسایه بلا تو خویش را نشانه درد و بلا مکن
خوشدل شدن به صحبت دیوانگان خطاست دیوانه ایم ما و .....تو خود این خطا مکن
عاشق نگشته از پی شوریدگان مرو دریا ندیده در دل طوفان شنا مکن
بیمار عشق را که کند آرزوی مرگ بگذار تا بمیرد، فکر دوا مکن
ما دم ز بیوفایی یاران نمی زنیم با دیگران وفا کن و با ما وفا مکن
با دیده ای که هر نگهی آشنای اوست دیگر به سوی من نگه آشنا مکن
یا هر نگاه را به نگاهت گره مزن یا از نگاه من گره اشک وا مکن
با آن لبی که آتش صد بوسه دیده است هرگز هوای بوسه گرمی ز ما مکن
ای غنچه! دل بصحبت هر یاوه گو مبند یا دلبری ز بلبل دستانسرا مکن دیگر بزلف خویش گل آتشین مزن آتش میان خرمن دلها بپا مکن
دامن کشان ز نزد تو رفتیم ما و تو دامان هر که را که گرفتی رها مکن
ما را که خود ز بازی ایام خسته ایم بازیچه فریب برای خدا مکن!........
+ نوشته شده در سه شنبه نهم آبان 1385ساعت 15:18 توسط غریب آشنا
|
|
درباره وبلاگ  خدایا.....
خدایا به تو عشق می ورزم خدایا..به تو عشق می ورزم چنان به تو عشق می ورزم که سرمست و تازه شوم. خدایا... مرا عشق پاک ، خلوص و عبودیت عطا کن ، مددم کن. مددم کن..... تا دنیا با تمام خوبیها ، غمها ، خوشیها ، زشتیها و زیباییهایش مرا نفریبد. لطیفا....... هر چه خیر است مقدر فرما ، و من را به راهی انداز که ، سرانجامش بهتر... ای مهربانتر ین مهربانان...
|
