| تبليغات | X |
|
عشق هرگز ندهد چیزی را،
مگر از خویشتنش، و نگیرد چیزی ، مگر از خویشتنش........ عشق هرگز نه تصاحب جوید، نه تواند که تصاحب گردد عشق زیرا کافی است، از برای خود عشق......... از برای خود عشق...... و شما نیز اگر .... عاشقی می دانید، و تمناهایی،باید اندر دلتان پس چنین باد تمناهاتان: ذوب گردیدن و بودن چو یکی جو باری، که سراید به شبانگاه نوای دل خویش.........
بهر ادراک خود از معنی عشق،
زخم بسیار پذیرا گشتن......... و به خون آغشتن،........
من در این دنیا به تبعیدم، من یکی تبعیدی ام ، تنها ، در عذاب از درد تنهایی، کو دهد اندیشه ام را سوق ، دم به دم تا خطه ایی جادویی و مجهول ، پر کند خواب و خیالم با ظلال نقطه ای بس دور، وز نظر مستور. من یکی تبعیدی ام ببریده از خویشان و همبومان ، گر یکی را زین کسان بینم ، به خود گویم : این یکی پس کیست؟ در کجا بشناختم او را؟ با کدامین رشته جانهامان یکی گشته؟ وزچه رو نزدیک می آیم که بنشینم کنار او ؟ من یکی تبعیدی ام از خویشتن مهجور، گر نیوشم از لبم صوتی، گوش من بیگانه اش یابد. در درونم بنگرم گاهی، وان خود پنهانی ام بینم: آن که خندان است و گریان است، آن که گستاخ است و ترسان. پس وجودم از وجودم در شگفت آید، و جانم جان شیرین را ز پرسشها بیازارد. باز......... باز تبعیدی بمانم من، نا شناس و گم شده در مه، با یکی پوشش ز خاموشی. من یکی تبعیدی ام بگریخته از جسم، چون بر آیینه می استم، نقش بر رخسار من چیزی است ، مانده از ادراک جانم دور، در درونم دیدگانم حالتی پیداست، کو ز اعماقم نمی خیزد. من در این دنیا به تبعیدم......... من یکی تبعیدی ام زیرا ک شرق و غرب عالم را بپیمودم، و لیکن زادگاه خویش را پیدا نکردم من، نه آن کو آشنایم بود یا بشنیده نامم را. من یکی تبعیدی ام ،......... وینجا زبان جان من را هیچ انسانی نمی فهمد. می گذارم زیر پا بس پهنه خاک وحشی و متروک، بگذرانم از نظر جو بارهایی را که بالا می روند از عمق دره تا ستیغ کوه.. غریبند و شگفت انگیز رویاهای من ،آری: شباهت نیست آنها را به رویاهای هیچ انسان، و....... من یکی تبعید ی ام باری......... و تبعیدی بخواهم ماند ، تا روزی که دست مرگ........ بر گیرد مرا از جای و سوی کشورم راند......
بر گر فته از:.............
+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم مهر 1385ساعت 14:34 توسط موهبت
|
سالروز شهادت مولی الموحدیان، مولای موتقیان علی (ع) را به شما بزرگواران تسلیت عرض می کنم...واز تمام شما عزیزان التماس دعا دارم.... برای آرامش روحم دعا کنید...
دی قصه لاله زار گفتند وصفی ز گل بهار گفتند در خم غدیر و جنگ خیبر از حیدر شهسوار گفتند از خون حسین صد حکایت با بلبل با هزار گفتند در وقت صبوحیان قدسی از خواجه ذوالفقار گفتند در عالم غیب می گذشتم با من همه آشکار گفتند من مهر علی به سینه دارم جز مهر علی کسی ندارم گویند مرا به دل چه داری جز مهر علی دگر چه دارم روزی که شوم غبار آن در زان در نبرد کسی غبارم من مدحت ذات او چه گویم شاهی که ثنای او خدا گفت.........
یا حق....... التماس دعا.........
چرخ با این اختران نغز و خوش و زیباستی صورتی در زیر دارد هر چه در بالاستی صورت زیرین اگر با نردبان معرفت.......... بر رود بالا همان با اصل خود یکتاستی این سخن را در نیابد هیچ فهم ظاهری گر ابونصرستی و گربوعلی سیناستی جان اگر نه عارض استی زیر آن چرخ کبود این بدنها نیز دائم زنده و بر پاستی..... هر چه عارض باشد آنرا گوهری باید نخست عقل بر این دعوی ما شاهد و گو یاستی صورت عقلی که بی پایان و بی جاویدان بود با همه و بی همه مجموعه و یکتاستی هفت ره بر فرق ما از آسمان بگشوده اند هفت ره از سوی دنیا جانب عقباستی می توانی از رهی آسان شدن بر آسمان راست باش و راست رو اینجا نباشد کاستی ره نیابد بر دری از آسمان دنیا پرست..... در نه بگشایند بر وی گر چه درها واستی هر که فانی شد به او یابد حیات جاودان ور بخود افتاد کارش بی شک از موتاستی این گهر در رمز دانایان پیشین سفته اند پی برد بر رمز ها هر کس که او داناستی زاین سخن بگذرکه این مهجور اهل عالم است راستی پیدا کن و این راه رو گر راستی.. هر چه بیرون است از ذاتت نیابد سودمند خویشتن را ساز اگر امروز اگر فرداستی خواهشی اندر جهان مر خواهشی رادر پی است خواهشی خواهم که بعد از وی نباشد خواستی نفس را این آرزو پابند دارد در جهان.... تا به بند آرزویی بند این دنیاستی....... عقل کشتی ، آرزو گرداب، دانش بادبان حق تعالی ساحل و عالم همه دریاستی نیست حدی و نشانی کردگار پاک را نی برون از ما و نی بی ما و نی باماستی قول زیبا نیست بی کردار زیبا سودمند قول با کردار زیبا لایق و زیباستی.... گفتن نیکو و نیکوئی نه چون کردن بود نام حلوا بر زبان راندن نه چون حلواستی این جهان و آن جهان و با جهان و بی جهان هم توان گفتن مر او را هم از آن بالاستی گفت دانا نفس ما را بعد ما حشر است و نشر هر عمل امروز کرد او را جزا فرداستی... مرحوم: حاج شیخ حسنعلی اصفهانی رحمه الله علیه...
+ نوشته شده در یکشنبه شانزدهم مهر 1385ساعت 16:3 توسط موهبت
|
لطیفا............. ای خدای آسمانها و زمین تکیه گاه ابدی من باش و کمکم کن تا آنگونه باشم که تو می خواهی بنده ای شایسته آنگونه که شایستگانت بوده اند خدای من....... بارالها.............. هستی من در وجودم چیزی جز خوب بودن قرار مده ای خالق ستاره های نورانی ای شنونده دردهای بی پایان من به روح زخمی دوستارانت تسکین ده و دعای آنها را اجابت کن می دانی که هر روز چقدر دلم برایت تنگ می شود....... با اینکه می دانم نام و یاد تو سالها روی تاقچه دلم نشسته خدای من...... ای پایان پایانها........... ای آغاز عظیم........... بگذار همیشه با یادت زنده باشم ای بی انتها دستهایم را ببین چون همیشه به سوی تو بر آوردم کریما........... بزرگا............. خداوندا................. بنده ناچیز تو هستم که از ازل چشم به این لحظه دوخته بودم......... مددی کن.........
""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" ای خاک نجف سرمه چشم ملکی در رتبه و قدر اشرف از نه فلکی ای شاه نجف همه نمک گیر تو اند زیرا که تو رازقی و صاحب نمکی در ملک عدد خدای اعداد یک است رخسار علی به بزم ایجاد تک است دانی که طعام بی نمک خوش نبود یعنی که خدای بی علی بی نمک است
التماس دعا............
+ نوشته شده در شنبه هشتم مهر 1385ساعت 17:41 توسط موهبت
|
|
درباره وبلاگ  الهی.........
سلام علیک ، ای مقصود هستی دوستت دارم دوستم داشته باش
|
