| تبليغات | X |
|
حلول ماه مبارک رمضان،ماه پر فیض الهی بر شما مبارک
هزاران آفرین بر جانت ای ماه روان عاشقان قربانت ایماه مبارک باد ماه عشق بازان که بنشینند در ایوانت ایماه مبارک طلعت ای ماه مبارک مکرم سفره احسانت ایماه مبارک ماهی و خرم زمانی که جان بخشد به ما جانانت ایماه مبارک با عید روزه داران نکویان جهان مهمانت ای ماه مبارک ماه شهر الله اعظم همایون طالع رخشانت ایماه همه مهمان سلطان وجودیم خوشا بر سفره احسانت ایماه نزول دفتر عشق و صعودش شب قدر است در دورانت ایماه دو شادی روزه داران را فرستند ز لطف حضرت سبحانت ایماه یکی هنگام افطار اندر این دار دگر در جنت رضوانت ایماه سلام از روح پاکان دو عالم بروح پاک نور افشانت ایماه سلام از عاشقان ایزد پاک ترا شاید خوشا بر جانت ایماه سلام سید سجاد و عباد نثار طلعت رخشانت ایماه (الهی)شد امیر کشور عشق چو گردید از وفا دربانت ایماه صحیفه سجادیه زیباترین ،زیبائیها را در عرش بیکران الهیت در این ماه پر فیض و برکت نثار عاشقان راهت کن....... ****************************************************** از عشق گفتن به همین آسانی است عشق را وارد کلام کنیم تا به هر عابری سلام کنیم و.........به چهره ای که تبسم داشت ما به آن چهره احترام کنیم....... هر کجا اهل مهر پیدا شد، در اطرافش ازدهام کنیم چشم ما چون، به سرو سبز افتاد، بهر تعظیم او قیام کنیم گل و زنبور دست به دست دهند،تا که شهد جهان به کام کنیم خم و انگور دست به دست دهند،تا که ما باده ای به جام کنیم این عجایب مدام در کارند تا که ما شادی مدام کنیم زهره زنبور گشته است به نیش،ما از او رفع اتهام کنیم علفی هرزه نیست در عالم، ما ندانیم و هرزه نام کنیم زندگی در سلام و پاسخ اوست، عمر را صرف این پیام کنیم سالکا....این مجال اندک را نکند صرف انتقام کنیم...... در عمل عشق ورزیدن ،گفتگو را بیا کم کنیم........ زیر باران بیا قدم بزنیم حرف نشنیده ای بهم بزنیم نو بگوییم و نو بیندیشیم..... عادت کهنه را بهم بزنیم وز باران کمی بیاموزیم که بباریم و حرف کم بزنیم.............. کم بباریم اگر،... ولی همه جا......... عالمی را به چهره نم بزنیم چتر را تا کنیم و خیس شویم لحظه ای پشت پا به غم بزنیم سخن از عشق خود به خود زیباست....... سخن عاشقانه ای بهم بزنیم قلم زندگی به دست دل است...... زندگی را بیا رقم بزنیم سالکم:........قطره ها در انتظار تو اند زیر باران بیا قدم بزنیم.........
زنده یاد کاشانی....
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم شهریور 1385ساعت 9:0 توسط موهبت
|
در حضور تو آن دم،جای جسم جان دیدم.......... در میان چشمانت من دو آسمان دیدم ای تبسم شیرین در میان لبهایت جز عسل چه باید گفت... آنچه در بیان دیدم............ ازنگاهت شادی، من پرنده می دیدم من پرنده ها در آن چشم مهربان دیدم......... پیش من خرامیده ای ، ای غزال صحرا بین در حضور خود در دشت، آهوی جوان دیدم......... شاخه حضور تو پر شکوفه ظاهر شد لحظه ای تو را حتی، جای ارغوان دیدم....... در خیال من بودی، در خیال من هستی آنچنان که می دانی، من تو را چنان دیدم من تو را نمی خواهم در قفس ، کنا ر خود....... بعد از این تو خواهی بود ، آنکه پیش از این دیدم سایه حضور تو می کند عبور از من من تو را به شعر خو د، سقف و سایه بان دیدم...... لحظه عبور از درد، روزگار سختی بود من تو را کنار خود روز امتحان دیدم........ از گدار سختیها چون عبور می کردم از تو جرات و صبر و طاقت و توان دیدم......... عمر اگر چه کوتاه است، پر ز خنده و آه است من ولی به کوتاهی، جلوه های آن دیدم........ کوچه های هستی را من پیاده پیمودم در میان راه خود، خیل عاشقان دیدم.......... نیمه های راه از تو ، من ز شوق سر مستم .........عزیزم را من به کاروان دیدم........ روز و شب به خود گویم ،خوشبحال من سالک کس ندیده است از عشق ، آنچه در جهان دیدم......... زنده یاد :کاشانی
+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم شهریور 1385ساعت 17:52 توسط موهبت
|
من قوره ای به تاکی، در آفتاب بودم آویخته به شاخی در پیچ و تاب بودم طی شد جوانی من ، در باغ زندگانی انگور شد وجودم،شهری پر آب بودم دستی مرا جدا کرد، از تاک هستی و من زان پس اسیر دست این انتخاب بودم بخشی ز من فرو ریخت در راه و در گذر گاه تا چون شوم سر انجام ، در اضطراب بودم بخشی دگر در آمد در سفره ای به نرمی ز آنجا به زیر دندان در آسیاب بودم بخشی نصیب خم شد از چشم غیر گم شد جوشیدم و وجودی چون التهاب بودم خود را به سرکه دیدم چون سیر و سرکه دیدم در تنگنای ترشی خرد و خمیر بودم در صبر و استقامت تا در پیاله گشتم تا چشم خود گشودم پا در رکاب بودم در قوره ای به باغی تا کارگاه ساقی دیگر چه جای پر سش اینک جوان بودم حتما دعای خیری همراه بود، سالک با آن همه خرابی اکنون شراب بودم عشق گر مدد نمی کرد ، ما را ز سر نمی کرد اینک به جای چشمه بی شک سراب بودم..........
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم شهریور 1385ساعت 16:50 توسط موهبت
|
سلام..........
سلامی به گرمی دل پاک ومهربونتون....... امروز نمی خوام براتون شعر بنویسم.می خوام کمی براتون صحبت کنم .از موهبتهایی که خدا به بنده هاش می ده.از خیلی چیزها دوستان خوبم ..اگر کمی قاطی می نویسم شرمنده .وقتم کمه. یا از خوشحالی زیاده...می دونین خیلی عامیانه براتون می نویسم. دوست دارم حرف دلمو رو راحت بگم .البته به مناسبت فرداس ..ولی فردا فرصتی ندارم امروز به پیشواز میرم و شما رو تو شادیم سهیم می کنم...میدونین همیشه روزهای خاص تو زندگی عزیزانم برام خیلی مهمه ،وسعی می کنم همیشه به بهترین و عالیترین وجه ممکن و در حد توانم اون رو پاس بدارم. ولی برای روزهای خاص زندگیم دوست ندارم کسی رو تحت معذوریت قرار بدم و باعث دردسر بشم..برای همین همیشه سعی کردم تو دلم شاد باشم و با نوشتن مقاله های آنچنانی به خودم تبریک می گم ومروری می کنم تو روزهای رفته ..... و رفع و رجو کردن کارها در روزهای باقی....بهر جهت ...ولی.......... امسال نمی تونم تو دلم جشن بگیرم .دوست دارم روی بلندترین قله برم و فریاد بزنم از ته دل تا همه صدام رو بشنون ...میدونین فردا سوم شعبان مصادف با تولد بزرگ مرد اسلام،...سردار کربلا آقا امام حسین (ع) است...و ششم شهریور ،روزی که این بنده حقیر به دنیا آومدم...من تو زندگیم در بدترین شرایط تمام خلعهای زندگیم رو با عشق ائمه وعشق الهی پر کردم . وسعی کردم در عمل عشقی خدایی را در قلبم داشته باشم ...عشق ورزیدم و بخشیدم ..تا خدا در زمان مشخص با الطاف بیکرانش موهبتهای زندگیم را به من عطا کند . خوشحالم در این روز بزرگ وعظیم چنین موهبتی را نصیبم کرد ....نمی دونم الان واقعا چی می نویسم و چی می گم اشک مجال نوشتن نمیده .ولی خیلی خوشحالم..سبد ....سبد گل سرخ تقدیم به شما عزیزان همراه..... سبد ...سبد بزرگترین موهبتهای الهی تقدیم به شما.......در این ایام خجسته ،زیباترین نیکوییها رو برای شما عزیزان از درگاه خداوند خواهانم. تولد آقام ،عزیز دل زهرا(ع) امام حسین بر شما مبارک.... راستی از آقام ممنون و سپاس گذارم در چنین روزی ،عزیزی رو که خیلی در غم فراقش دلتنگ بودم دو باره باز گرداند .عزیزی که با تمام وجود قدر دان زحماتش بودم و خواهم بود .عزیزی که بدون وجود ایشان شرکت ارزش و منزلتی نخواهد داشت...در این ایام نیکو بزرگترین بزرگی را که در خور ،شان و مرتبه ایشان است از درگاه خدا خواهانم........ راستی دست به دعا بر آرید..با خلوص نیت عزیز دلم رو مستانه نازنین دختر دوست گلم مری نیکخو مقیم امریکا رو دعا کنید حالش خوب نسیت همه نگرانیم..دعا کنید و شفا ش رو از آقا بخواهید...... شرمنده اگر بد نوشتم بر من خرده مگیرید......... **************************************** سرم خاک کف پای حسین است دلم مجنون دریای حسین است بود پرونده ام چون برگ گل پاک در آ ن پرونده امضای حسین است بهشت ارزانی خوبان عالم بهشت من تماشای حسین است به وقت مرگ چشمم را نبندید که چشم من به سیمای حسین است سر سو دائیم سودائی او دل بشکسته ام جای حسین است به بازار عمل روز قیامت همه هستم تولای حسین است نخواهم بر مزار خود چراغی چراغم روی زیبای حسین است خوش آن صورت که در روز قیامت بر آن نقش کف پای حسین است از آن گریم که دایم خو گرفتم که اشکم، در دریای حسین است خوش آن چشمی که در تاریکی حشر چراغش از تجلای حسین است متر سانیدم از روز قیامت قیامت قد و با لای حسین است
این عید بزرگ ...بر تمام شما عزیزان بزرگ دل مبارک........
.
+ نوشته شده در یکشنبه پنجم شهریور 1385ساعت 12:59 توسط موهبت
|
چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهایی است ببین مرگ مرا در خویش ،که مرگ من تماشایی است... مرا در اوج می خواهی تماشا کن دروغین بودم ار دیروز ،مرا امروز حاشا کن در این دنیا که حتی ابر،نمی گرید به حال ما همه از من گریزانند تو هم بگذر، از این تنها فقط اسمی به جا مانده از آنجه بودم و هستم دل من چون دفترم خالی،قلم خشکیده در دستم گره افتاده در کارم به خود کرده،گرفتارم به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم...... چه راهی پیش رو دارم!؟........... ***************************************** مهربانم........ در درون ذهن من هرگز نمی میرد کسی مرگ احساس مرا ماتم نمی گیرد کسی رفته ام من سالهاست از خاطرات این و آن یک سراغ ساده هم از من نمی گیرد کسی غرق عشقم در درون موجهای بی کسی پس برای یاری من بر نمی خیزد کسی؟ شانه های عاشقان ،گر تکیه گاه اشکهاست پس چرا بر شانه ام اشکی نمی ریزد کسی؟ اشکی نمی ریزد کسی؟............
+ نوشته شده در چهارشنبه یکم شهریور 1385ساعت 13:21 توسط موهبت
|
|
درباره وبلاگ  الهی.........
سلام علیک ، ای مقصود هستی دوستت دارم دوستم داشته باش
|
